Ин китобест дар бораи табобати бемориҳои инсонӣ аз суханони табибони мардумиву соҳвӣ ки солҳои сол ҷамъоварӣ карда шудааст. Ктоби Канзи шифо садсолаҳои пеш низ вуҷуд дошт ва бори охирин онро Воҳидҷон Зоҳидов ки шаҳрванди Тоҷикистон (аз вилояти Суғд) буд ҷамъ карда ба таъб расонидааст. Худ калимаи «Канз» маънои «Кон», «Сандуқ», «Бойгонӣ», «Макон», «Ҷогаҳ» ва монанди инҳоро дорад. Ин китоби дарду шифоро ки китоби маърифатии тиббӣ аст низ дигар муалифон аз кишварҳои дигари дунё дар вариантҳои гуногун ҷамъ карда мукаммал ё соддатар карда манзур гардонидаанд.

Китоб зиёда аз 500 саҳифа буда дар он растаниву ҳайвонҳоро гирд оварда шудааст ва бо истифодаи он чигуна табобат кардан мумкин гуфта шудааст. Мутаасифона баъзе растаниҳое вомехуранд, ки дарёфти онҳо дар Тоҷикистон номумкин аст, чунки онон дар кишварҳои дигар мерӯянд.